- خاویر ماسکرانو گفت که یک تیم به خاطر مصدومیت سالها در صدر نمیماند. در فوتبال میتوانید به سمت خود بکشید و هر کسی میتواند دلیلی برای شک کردن به یک نتیجه خاص در یک شب خاص پیدا کند. اما در طول شش سال، در طول یک کوپا آمریکا، یک جام جهانی و رکوردشکنیهای پیاپی، آرژانتین به طور تصادفی در صدر فوتبال جهان نبوده است. این یک نظریه نیست. این یک الگو است.
- تیم ۲۰۱۴ با اشتیاق، فداکاری و کیفیت بازیکنان خاصی که جای خالی آنها را پر میکردند، به فینال رسید. تیم فعلی اما از این نظر متفاوت است. از نظر ماسکرانو، این بهترین تیم آرژانتینی است که او تا به حال دیده است، نه به خاطر یک بازیکن یا یک بازی، بلکه به دلیل نظم و ترتیب عملکرد.
- هیئت مدیره از جهتی متفاوت به همان نقطه رسید. شما به دلیل اینکه یک جلسه معاملاتی علیه شما بوده، سیستم را لغو نمیکنید. وقتی موقعیت معاملاتی در جهت اشتباه حرکت میکند، وحشت نمیکنید. طرح معاملاتی قبل از شروع جلسه معاملاتی تهیه شده است و طرح معاملاتی همان چیزی است که وقتی خط امتیاز یا نمودار خلاف آن را نشان میدهد، به آن برمیگردید.
این جلسه، ادامهی طرح خیریهی پنج قسمتی بود که در طول این سریال اجرا میشود. زومکس برای هر قسمت ۱۰۰۰ دلار آمریکا به خیریهای به انتخاب هر مهمان فوتبال اختصاص میدهد و در صورت درست بودن پیشبینی، ۵۰۰۰ دلار آمریکا دیگر به این مبلغ اضافه میشود. ماسکرانو آرژانتین را برای قهرمانی در جام جهانی انتخاب کرد و تصمیم گرفت این وجوه را به سازمانهای اجتماعی که به افراد کمدرآمد در سن لورنزو، زادگاهش در داخل آرژانتین، کمک میکنند، هدایت کند. سن لورنزو شهری کوچک در بیست کیلومتری روزاریو است که هیچ ارتباطی با باشگاه فوتبال همنام بوئنوس آیرس ندارد.
شخصیت جایگزین کیفیت نیست، بلکه بخشی از کیفیت است.
وقتی سکرتو دیفای مستقیماً به مسابقه آرژانتین مقابل مصر پرداخت و تیمی را توصیف کرد که در بیشتر دقایق بازی سرد، غایب و فاقد روحیه معمول آرژانتینی به نظر میرسید، ماسکرانو این نظر را رد نکرد. او آن را وارونه جلوه داد.
«فکر میکنم کاملاً برعکس بود. وقتی از زاویه دید آرژانتین به قضیه نگاه میکنم، با اعصاب یک هوادار، با تمام اتفاقاتی که در بازی افتاد، پیروزیای مثل آرژانتین در جام جهانی را به یاد نمیآورم. با کمبود امکانات برای تمام کردن بازی، تیم شکست خورد و خود را با مشکلاتی مواجه دید، چون بدیهی است که رقیب هم بازی میکند.»
او سپس تحلیل خود را بیشتر کرد. آرژانتین در نیمه اول موقعیتهایی ایجاد کرده بود که تبدیل به گل نشدند. تهدیدهای مصر به موقع و دقیق بود. وقتی نتیجه ۲-۰ شد، متغیرها چند برابر شدند. «وقتی نتیجه ۲-۰ میشود، عصبی شدن شروع میشود، عوامل زیادی دخیل هستند، اما فکر میکنم آرژانتین با قلب، با چنگ و دندان، با سر و همچنین با نشان دادن اینکه چرا قهرمان شدهاند، نتیجه را در سیزده یا چهارده دقیقه تغییر داد.» نه با دیوانه شدن. نه با تلاش تک تک بازیکنان برای بردن بازی. به عنوان یک گروه. به عنوان یک تیم. با این آگاهی که نود و پنج دقیقه زمان طولانی است و اینکه قطع کردن نتیجه همه چیز را باز میکند.
او در مورد مقایسه آرژانتین در تورنمنتهای مختلف نیز به همین اندازه صریح بود. تیم ۲۰۱۴ با فداکاری و بازیکنان فوقالعاده در میانه زمین رقابت میکرد. این تیم کاملاً در سطح متفاوتی عمل میکند. «برای من، این تیم کاملاً متفاوت است. این تیم فوتبالی بازی کرده که من از تیم آرژانتین به یاد ندارم. با اختلاف بهترین تیم آرژانتینی است که دیدهام، به خصوص به خاطر نظم، کیفیت بازیکنان و هویت.»
و در مورد روایت رسانههای اجتماعی که در این تورنمنت پیرامون آرژانتین شکل گرفته و نتایج را مشکوک یا متفاوت از سوی داوران و نهادها جلوه میدهد، او جملهای را مطرح کرد که به بحث به همان اندازه که در جلسه گفته شد، پایان داد: «یک تیم سالها از آسیب مصون نمیماند.»
تکل سال ۲۰۱۴. اعتراف دی ماریا. از خودگذشتگی یعنی چه.
میگل سرانو به لحظهای اشاره کرد که در خاطر هر کسی که نیمهنهایی ۲۰۱۴ مقابل هلند را تماشا کرده بود، باقی مانده است: مداخلهی لحظه آخری ماسکرانو در وقتهای اضافه که آرژانتین را در بازی نگه داشت، و پس از آن او بعداً اعتراف کرد که در این فرآیند به خودش آسیب رسانده است. میگل همچنین به لحظهای از کامبک معروف نیوکمپ اشاره کرد که در آن ماسکرانو به اندازهای با دی ماریا برخورد کرد که بازی را کند کرد و سپس بعداً این موضوع را به بازیکن اعتراف کرد.
در مورد تکل: «هیچ اتفاقی نمیافتد. چون حالا شما چیزی را تصور میکنید، اما حالا حتی نزدیکش هم نمیشود.» وقتی فرناندو او را تحت فشار قرار داد، او جواب واقعی را داد. «این واقعیت است که تا آخرین لحظه باور داشته باشید که میتوانید موفق شوید. من همچنین میتوانم چند صحنه را به شما نشان دهم که در آنها موفق نشدم و در نهایت گل شد. اینطور است، فوتبال است. اما به آن مربوط میشود، به اینکه تا آخرین لحظه تمام تلاش خود را بکنید.»
در مورد لحظه بازگشت دی ماریا: «بله، کمی، بله. نمیخواهم به شما دروغ بگویم، میتوانید آن را ببینید. اما بیش از پنج سال گذشته است، بنابراین قبلاً تجویز شده است.»
هاسکل این مشاهده را به چیزی گستردهتر در ورزشهای حرفهای مرتبط دانست. کیفیت متوسط بازیکنان در هر پست و هر تیم ملی به طور قابل توجهی افزایش یافته است، به طوری که شکافهایی که زمانی به یک کشور ده تیم برتر اجازه میداد به راحتی نود دقیقه برتر باشند، دیگر وجود ندارند. مصر و کیپ ورد همان تیمهایی نیستند که بیست یا سی سال پیش بودند. «هیچ بازی آسانی وجود ندارد.» تیمهایی که در آن محیط به پیروزی ادامه میدهند، تیمهایی هستند که برای لحظات دشوار راهحل پیدا کردهاند، نه تیمهایی که توانستهاند از آنها اجتناب کنند.
ستارهها در خدمت تیم. یا تیم در خدمت یک ستاره.
سوال مربوط به کیفیت تیمی در مقابل کیفیت فردی، صریحترین پاسخ جلسه را به همراه داشت، بدون هیچ گونه نرمش دیپلماتیک.
«نه، بهترین چیز این است که همیشه ستارهها را در کنار خود داشته باشید، شکی در این نیست، زیرا آنها کسانی هستند که تفاوت را رقم میزنند. در نهایت، کسانی که معادله را تغییر میدهند، بازیکنان متفاوت هستند. واقعیت همین است.»
سپس شرطبندی که اصل را کامل میکند. «اما واضح است که در طول تاریخ فوتبال دیدهایم که تیمهایی با ستارههای بزرگ وجود داشتهاند که به عنوان یک تیم، موفق نبودهاند. و بدیهی است که تیم همیشه پیشرو است. خیلی بهتر است که آن ستارهها تمام استعداد خود را در خدمت تیم قرار دهند.»
او با این اوصاف درباره مسی صحبت کرد، نه به عنوان بازیکنی که بار تیم را به دوش میکشد چون تیم بدون او نمیتواند کار کند، بلکه به عنوان بازیکنی که تمام توانش را در خدمت چیزی بزرگتر قرار میدهد. «بازیکنان بزرگی وجود دارند، بازیکنانی که شاید حتی به دلیل جوانی، مهارتهای خود را نشان نمیدهند که به نظر من، همین الان هم نشان میدهند. آنها همه چیز را در خدمت تیم قرار میدهند و به همین دلیل است که توانستهاند تیمی بسازند که همیشه تا آخر میجنگد.»
فرناندو بدون اینکه مستقیماً از کریستیانو رونالدو نام ببرد، او را به عنوان یک نقطه مقابل آشکار مطرح کرد. ماسکرانو در پاسخ از نام بردن نامها خودداری کرد. «فکر میکنم صحبت کردن در مورد نامها یا به طور خاص نام بردن از آنها ناعادلانه است. در تیم ملی، جایی که زمان بسیار کمی برای کار وجود دارد، تیمهای ملی زیادی وجود دارند که بازیکنان بزرگی داشتهاند و هرگز نتوانستهاند تیم را بسازند. اگر چهار بازیکن شماره نه در سطح اول دارید اما نمیتوانند با هم بازی کنند، باید با این واقعیت نیز همزمان باشد که میتوانید بازیکنان بزرگی در تمام خطوط داشته باشید. در تیم ملی به این راحتی نیست. در یک تیم باشگاهی شما انتخاب میکنید. در تیم ملی شما آنها را دارید.»
سکرتو و میگل از دیدگاه هیئت مدیره به همین پویایی فکر میکردند: یک سبد دارایی، که هر کدام قدرت منحصر به فردی دارند، به طور خودکار یک استراتژی منسجم ایجاد نمیکند. این ترکیب باید هدفی را دنبال کند که بزرگتر از هر موقعیت واحدی است. بازیکنی با آمار فردی خارقالعاده در یک سیستم که نمیتواند از آنها استفاده کند، همان مشکلی است که یک دارایی با عملکرد بالا در سبدی که برای هدفی متفاوت ساخته شده است، با آن مواجه است.
انزو فرناندز. و چرا هیچکس وارث نیست.
فرناندو پرسید که ماسکرانو چه کسی را به عنوان جانشین خود در خط میانی آرژانتین میبیند. پاسخ، چارچوببندی را رد کرد و سپس به اصل مطلب پرداخت.
«فکر نمیکنم او وارث من باشد، چون هافبکهای تیم ملی آرژانتین خیلی بهتر از من هستند. آنها خیلی کاملتر هستند. در نهایت، فوتبال خیلی تغییر کرده است. من یک هافبک مرکزی با یک استایل کلاسیک بودم، مثل قبل، بیشتر دفاعی. امروز هافبک مرکزی باید کارهای خیلی بیشتری انجام دهد. او فقط نباید استایل کلاسیک داشته باشد. او باید بازی کند، در محوطه جریمه حضور داشته باشد، یک بازیکن کامل باشد.»
در مورد انزو فرناندز به طور خاص: «او بازیکنی است که من عاشقش هستم. او میتواند در تمام پستهای خط میانی بازی کند و در همه آنها خوب عمل میکند. او نه تنها در دفاع، بلکه در همه کارها بسیار کامل است. او گل میزند، پاس گل میدهد، مثل روز قبل در دقیقه نود و دو به محوطه جریمه میرود. او یک بازیکن کامل است.»
سیر تکامل نقش هافبک دفاعی ارزش بررسی دارد. کاری که ماسکرانو در لیورپول، بارسلونا و تیم ملی آرژانتین انجام داد، ضروری و به طرز درخشانی اجرا شد، اما عملکرد آن محدودتر از آن چیزی بود که از یک هافبک مرکزی مدرن انتظار میرود. این پست اکنون نیاز به دفاع، بازیسازی، پیشروی، رسیدن و گاهی اوقات تعیین سرنوشت بازی با یک حرکت دیرهنگام دارد. انزو فرناندز همه این کارها را انجام میدهد. او وارث ماسکرانو نیست. این یک پست متفاوت است که آنچه ماسکرانو تعریف کرده بود را جذب و گسترش داده است.
VAR، آفساید و معنای واقعی عدالت در فوتبال
سکرتو VAR را مطرح کرد و این سوال را مطرح کرد که آیا فناوری، فوتبال را بهبود بخشیده یا آن را مختل کرده است، به ویژه در رابطه با مدت زمان بررسی آفساید و جزئیات اندازهگیریهای اعمال شده.
پاسخ ماسکرانو فرناندو را غافلگیر کرد، کسی که انتظار داشت از کسی که دوران فوتبالش بدون این [سند] بوده، برداشتی شکاکانهتر داشته باشد. «مسئله این است که از آلمان ۱۹۶۶ بپرسید اگر نوار وجود داشت، بازیکنانی که در آن فینال بازی کردند چه فکری میکردند؟ حتی ما در سال ۲۰۱۴، دو یا سه صحنه وجود دارد که میتوانم به شما نشان دهم. یک سانتر به زانوی زابالتا که امروز کارت قرمز میگرفت و در نیمه اول بود. بنابراین بعد از بیست دقیقه ما با نام دیگری بازی میکردیم. یا بازی نویر مقابل هیگواین، نمیدانم چه میشد.»
او قبل از پرداختن به نواقص، با این اصل کنار آمد. «به نظرم مهم است که VAR بتواند در بازیهای تعیینکننده، جایی که نتیجه تغییر میکند، مداخله کند. به نظر من، این موضوع در مورد کرنر برای تیمی که حمله میکند بد است و فکر میکنم خوب است، زیرا در چنین بازیای، یک گل میتواند از یک توپ متوقف شده به دست آید.»
او خودِ قانون آفساید را مشکل سختتر دانست، نه به این دلیل که VAR در اعمال آن اشتباه است، بلکه به این دلیل که این قانون حاشیههایی دارد که جبران آن واقعاً دشوار است. «شما در نهایت با ضربه سر گل میزنید و آنها نوک پای شما را میبینند. شاید این موضوع نیاز به بررسی داشته باشد. اما چگونه میتوان راهی پیدا کرد که بتوانید در تمام بازیها با همان قانون گل بزنید؟ جبران این قانون در آفساید چندان آسان نیست. حاشیههای زیادی در این بین وجود دارد.»
موضع اساسی او: «شما باید تکامل پیدا کنید. از نظر من، روح VAR از خواستن عدالت بیشتر در بازی ناشی میشود. همیشه یک حاشیه تفسیر وجود دارد. این نظر داور است و در نهایت، او یک انسان است و باید تصمیم بگیرد.» وقتی فرناندو به شوخی گفت که داوران رباتی ممکن است قدم بعدی باشند، ماسکرانو کاملاً واضح گفت. «ما آنها را هم نمیخواهیم، در غیر این صورت دیگر فوتبال نخواهد بود.»
بزرگترین شگفتی: نروژ. بهترین فرد: عیسی سایباری در ۱۸ سالگی.
وقتی از ماسکرانو پرسیده شد که کدام تیم در طول مسابقات بیشتر از همه او را شگفتزده کرده است، او بلافاصله به نروژ رفت.
«فکر میکنم با وجود این همه راه، نروژ که خیلی از تیمهایش را ندیده بودم، من را شگفتزده کرده است. اول از همه، گروه او آسان نبود. او در گروهش دوم بود و سنگال، که تیم فوقالعادهای بود، قرار داشت. و بعد، حذف ساحل عاج، که آن را هم در آن بازی و چند روز پیش در مقابل برزیل دیده بودم. دو انتخابی که برای من جزو بازیهایی بودند که بیشتر دوست داشتم.»
او گفت که نروژ در مقابل برزیل، بازی بسیار خوبی برای مدت طولانی بود و نروژ به جای پارک کردن، برای بازی کردن به زمین رفت. «او قیافه گرفت.» برای تیمی که بسیاری در گفتگوهای گستردهتر، قبل از مسابقات، عملکردش را از نزدیک زیر نظر نداشتند، این حرف مهمی بود.
افشاگری فردی آسانتر و قاطعتر بود. بازیکن خط میانی اهل مراکش، هجده ساله، که نامش در جلسه قبلی زومکس با دیدی هامان و دوباره اینجا بدون اینکه از او خواسته شود، مطرح شد.
«من هافبک را کاملاً میشناسم. او کسی است که من دوستش دارم، مخصوصاً به خاطر سنش. و همچنین به این دلیل که او را ندیده بودم. حقیقت این است که وقتی او را در اولین بازی مقابل برزیل دیدم، فکر کردم چشمگیر است. اما سپس او این را در بازیهای بعدی تأیید کرد. در تنها هجده سال سن، اینکه چگونه کل تیم را به بازی وا میدارد و همچنین چگونه ریکاوری میکند. حقیقت این است که چشمگیر است.»
سکرتو با جزئیاتی فراتر از تحلیل فوتبال، از بوسینها، دروازهبان کیپ ورد، نام برد: ارزش بازار این مرد قبل از مسابقات چهل هزار دلار بود، در سطوح پایینتر فوتبال پرتغال بازی میکرد و میخواست همسرش را به جام جهانی بیاورد، اما تا زمانی که فیفا مداخله نکرد، توانایی پرداخت هزینه پرواز را نداشت. یک عملکرد در مسابقات، و یک حرفه متحول میشود. «این جادویی است که فوتبال ایجاد میکند. توجه مردم. توانایی نشان دادن آن محبت، آن حمایت و دادن آن دیده شدن به آنها.»
هاسکل این نکته را مطرح کرد که جام جهانی شما را مجبور میکند بازیکنانی را تماشا کنید که در غیر این صورت هرگز با آنها روبرو نمیشوید. اگر تیم شما با کیپ ورد روبرو شود، بوسینها را میبینید. اگر تیم شما با مراکش روبرو شود، یک بازیکن هجده ساله را میبینید که با خونسردی یک بازیکن باتجربه ده ساله بازی میکند. «وقتی فوتبال را تماشا میکنید، تیم خود را تماشا میکنید، تیمهایی را تماشا میکنید که همه تماشا میکنند. اما وقتی مجبورید تیم خود را در مقابل تیمهای مختلف، با بازیکنان مختلف ببینید، شوکه میشوید، زیرا این نوع بازیکنان را کشف میکنید.»
او صحبتهایش را با مسی تمام کرد، همانطور که در نهایت بیشتر مکالمات در این تورنمنت اینطور میشوند. «هر بار که او توپ را میگیرد، چون نزدیک به محوطه جریمه است، باید او را در موقعیت سه یا چهار قرار دهند، چون اگر اینطور نباشد، در این سن و سال فوقالعاده است.»
فرانسه، اسپانیا، آرژانتین. و پیشبینیای که محقق شد.
در تصویر کلیتر مسابقات، ماسکرانو سه تیم را با نامها، شخصیت، ایده و تاریخچه اخیرشان که رویای رسیدن به صدر را در سر دارند، معرفی کرد: فرانسه، اسپانیا و آرژانتین. او اذعان کرد که انگلیس در سالهای اخیر به دو فینال جام ملتهای اروپا رسیده و جایگاه خود را در این بحثها به دست آورده است. او همچنین مراکش و مرحله یک چهارم نهایی مقابل فرانسه را به عنوان یک بازی واقعاً آزاد، نه یک بازی تشریفاتی، شناخت.
«فوتبال علم نیست، ریاضی نیست که شما بگویید، متغیرهای زیادی در یک بازی فوتبال وجود دارد و به همین دلیل است که اینقدر زیباست. هیچ کس در این مورد حقیقت را نمیداند، این موضوع سلیقهای است، بسیار ذهنی. اما من فکر میکنم که اینطور پیش میرود. تیمهایی که نام، شخصیت، ایده دارند، در سالهای اخیر سفری داشتهاند.»
هیئت داوران به دو بخش تقسیم شدند. هاسکل با حمایت شخصی آشکار خود از اسپانیا حمایت کرد. میگل قبل از اینکه به دلیل تمرکز استعدادهای فردی تعیینکننده، فرانسه را انتخاب کند، استدلال تاکتیکی مفصلی در مورد اینکه چرا سبک پرسینگ و حفظ توپ اسپانیا نوعی کریپتونیت برای فرانسه است، ارائه داد. سکرتو موافق بود که فرانسه کیفیت فردی و احتمالاً یک امتیاز اضافی در این مرحله از مسابقات دارد. هم هاسکل و هم میگل تحلیل خود را با اشاره به اینکه اسپانیا مقابل آرژانتین فینالی خواهد بود که ارزش تماشای آن را از هر صندلی در هر منطقه زمانی دارد، به پایان رساندند.
هسکل در مورد بازار پیشبینی، استفاده منظم از آن را توصیف کرد، با این احتیاط که باید به عنوان انگیزهای برای مشارکت باقی بماند تا یک استراتژی مالی اصلی. سکرتو در طول مبارزات انتخاباتی جام جهانی فعال بود و ساختار پاداش را دلیل واقعی برای مشارکت دقیقتر در مسابقات انفرادی میدانست. «از آنجایی که قرار است در هر صورت بازی را تماشا کنید، این یک انگیزه است، اینطور نیست؟ کمی چیچا و آن احساسی که کمی بالاتر میرود.» پیشبینی میگل در سال ۲۰۱۰، که روز پس از شکست اسپانیا مقابل سوئیس در یک دفتر تولید تلویزیون اسپانیا انجام شد، مبنی بر اینکه اسپانیا کل جام جهانی را خواهد برد، که درست از آب درآمد، اعتبار و پشیمانی او را از اینکه این پیشبینی در یک اتاق انجام شده بود، نه روی سکویی که میتوانست ارزش خاصی داشته باشد، تثبیت کرد.
درسی از فضای زومکس
رشتهای که هر دو نیمه جلسه را به هم متصل میکرد، شکاف بین تشخیص الگو و پیشبینی نتیجه بود، و انضباطی که برای اعتماد به الگو حتی زمانی که یک نتیجه واحد علیه شما باشد، لازم است.
توصیف ماسکرانو از روند پنج بازی آرژانتین در این مسابقات، صرفاً یک اظهار نظر هوادارانه نبود. این یک مشاهده آماری بود: در هر یک از پنج بازی، آرژانتین به وضوح از حریف برتر بود. یکی از آن بازیها با گل آرژانتین در دقایق پایانی به پایان رسید. این الگو را تغییر نمیدهد. این، ویژگیای را که باعث پایداری این الگو میشود، تأیید میکند.
نظر میگل در مورد مسی در هر دو حوزه صدق میکند. «او چطور همیشه میداند از کجا به تیم حریف ضربه بزند؟ او پاسهای داخلی را به خوبی میشناسد.» پاسخ، تجربه، تشخیص الگوی انباشته شده که به غریزه تبدیل شده است، و ترکیبی از هوش فیزیکی و شناختی است که هنوز هم، در سی و هفت سالگی، باعث میشود مدافعان سه یا چهار بازیکن را به یک بازیکن اختصاص دهند. غریزه جادویی نیست. این حاصل دو دهه آمادگی و توجه است.
در معاملات نیز همین منطق صدق میکند. اذعان سکرتو مبنی بر اینکه امسال به دلیل حجم غافلگیریها، سال پیچیدهای در پیشبینیها بوده است، همان برداشت صادقانهای است که یک معاملهگر وقتی نوسانات از مدل فراتر میرود، ارائه میدهد. سیستم به دلیل انحراف یک نتیجه اشتباه نمیکند. این تنظیم برای استفاده بهتر از سیستم در جلسه بعدی است، نه برای کنار گذاشتن چارچوب.
جمله ماسکرانو در مورد VAR دقیقاً همین را نشان میدهد. شما تکامل پیدا میکنید. روح این فناوری عدالت بیشتری را القا میکند. همیشه حاشیهای از تفسیر وجود خواهد داشت که در زمان واقعی به یک انسان واگذار میشود. آن انسان گاهی اوقات اشتباه میکند. هدف کاهش تعداد خطاهای تعیینکننده است، نه از بین بردن تمام عدم قطعیتها. حد ضرر نیز برای همین منظور در نظر گرفته شده است.
تعهد تأثیر جام جهانی زومکس با یک قسمت دیگر باقی مانده ادامه دارد. آرژانتین قرار است جام جهانی را ببرد. خاویر ماسکرانو این را گفته است و ۵۰۰۰ دلار آمریکا برای سازمانهای اجتماعی در سن لورنزو در آن سوی آن منتظر است.
درباره زومکس
زومکس که در سال ۲۰۲۱ تأسیس شد، یک پلتفرم معاملاتی جهانی ارزهای دیجیتال با بیش از ۳ میلیون کاربر در بیش از ۳۵ کشور و منطقه است که بیش از ۶۰۰ جفت معاملاتی ارائه میدهد. زومکس با تکیه بر ارزشهای اصلی خود یعنی «ساده × کاربرپسند × سریع»، متعهد به انصاف، صداقت و شفافیت در ارائه یک تجربه معاملاتی با کارایی بالا، کم مانع و قابل اعتماد است.
زومکس، به عنوان شریک رسمی تیم فرمول یک هاس و سفیر جهانی برند، شریک دروازهبان امیلیانو مارتینز، تمرکز یکسانی بر سرعت، دقت و نظم از مسیر مسابقه و زمین بازی به معاملات دارد. این پلتفرم دارای مجوزهای نظارتی از جمله MSB کانادا، MSB ایالات متحده، NFA ایالات متحده و AUSTRAC استرالیا است و ممیزیهای امنیتی انجام شده توسط هاکن را با موفقیت پشت سر گذاشته است.
